Back

★ Μάχη του Μελιγαλά

                                               

Αλεβίζος (αποσαφήνιση)

Το επώνυμο Αλεβίζος μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα: Πανταζής Αλεβίζος, αγωνιστής της ελληνικής επανάστασης του 1821, από Ανδρίτσαινα. Ευστάθιος Αλεβίζος, αγωνιστής της ελληνικής επανάστασης του 1821, από το Μικρό πύργο της Γορτυνίας, υπό τις διαταγές του Πλαπούτα. Τάσος χαράκτη, το πραγματικό όνομα Αναστάσιος Αλεβίζος. Ιωάννης Αλεβίζος Καλαβρύτων - 1825, αγωνιστής του 1821 από την πόλη των Καλαβρύτων, που πέθανε στη μάχη. Μάρκος Αλεβίζος, αγωνιστής της ελληνικής επανάστασης του 1821, από την Ανδρούτσα. Θεόδωρος Αλεβίζος, αγωνιστής της ελληνικής επανάστασης του 1821, από το ...

Μάχη του Μελιγαλά
                                     

★ Μάχη του Μελιγαλά

Η μάχη του Μελιγαλά έλαβε χώρα στο Μελιγαλά Μεσσηνίας, από τις 13 έως τις 15 σεπτεμβρίου του 1944, μεταξύ των ΕΛΑΣΤΙΚΌΤΗΤΑ, αντιστασιακού στρατού του ΕΑΜ, και τα δωσιλογικά Τάγματα Ασφαλείας. Ανταρτοομάδες του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ που λειτουργούν στην κατέλαβαν την Πελοπόννησο, από το 1942 και το 1943 άρχισε να καθιερώσει την κυριαρχία τους στην περιοχή. Για την αντιμετώπισή τους, οι γερμανικές αρχές οργάνωσε ΤΟ, ένα από τα οποία είχε την έδρα της στο Μελιγαλά, και η οποία συμμετείχε σε αντιανταρτικές επιχειρήσεις, και μαζικά αντίποινα εναντίον του συμπαθούντος του πληθυσμού. Καθώς πλησίαζε η απελευθέρωση, οι ταγματασφαλίτες, βρέθηκαν στο στόχαστρο της ΕΛΑΣ.

Μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής από την Πελοπόννησο τον σεπτέμβριο του 1944, μέρος της δωσιλογικής διοίκηση της Καλαμάτας κατέφυγαν στο Μελιγαλά, όπου οχυρωμένη δύναμη περίπου 1.000 ταγματασφαλιτών. Εκεί, που περιβάλλεται από τα τμήματα του ελαστικού, συνολικής ισχύος περίπου 1.200 αντάρτες. Μετά από τριήμερη μάχη, οι αντάρτες εκπόρθησαν την οχύρωση των ταγματασφαλιτών και μπήκε στην πόλη. Η επικράτηση του ΕΛΑΣ ακολούθησε σφαγή, κατά την οποία πραγματοποιήθηκαν εκτελέσεις αιχμαλώτων ταγματασφαλιτών και κάποιοι πολίτες σε ένα κοντινό "πηγάδα". Ο αριθμός των εκτελεσθέντων εκτιμάται σε περίπου 700 έως 1100. Μετά τη διάδοση των ειδήσεων των αντιπροσώπων του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ εργαστεί σε περισσότερες περιοχές της Ελλάδος, για την ομαλή μεταβίβαση της εξουσίας, περιορίζοντας τα φαινόμενα αντεκδικήσεων.

Μετά τον πόλεμο, η εκτέλεση αναφέρονται ως πατριώτες, θύματα της κομμουνιστικής βαρβαρότητας. Μετά την έκλειψη του εθνικιστικού κρατική προστασία, τη δεκαετία του 80, η εκτέλεση του τιμήθηκε από τους βιολογικούς τους απογόνους και τους ιδεολογικούς απογόνους, και τα γεγονότα του Μελιγαλά έγινε μέρος του συνθηματολογικού οπλοστάσιο του αντι-φασίστες της αριστεράς στην αντιπαράθεση του με την ακροδεξιά.

                                     

1.1. Πολιτικό και στρατιωτικό πλαίσιο. Αντίσταση και δωσιλογισμός στην κατοχική Μεσσηνία. (Resistance and δωσιλογισμός in occupying Messinia)

Μετά τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα τον απρίλιο του 1941, λόγω της επιθυμίας του Χίτλερ για να απελευθερώσει το γρηγορότερο γερμανικά στρατεύματα για την επικείμενη επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης, το μεγαλύτερο μέρος της χώρας, συμπεριλαμβανομένης και της Πελοποννήσου, ήταν υπό ιταλική στρατιωτική κατοχή, με εξαίρεση τη Θράκη και ανατολική Μακεδονία, η οποία ήταν υπό βουλγαρική διοίκηση, καθώς και στρατηγικά σημεία που ήταν η γερμανική ζώνη κατοχής.

Στην επαρχία της Καλαμάτας, ήδη το 1942, έγινε ενεργός στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο εθνικό απελευθερωτικό μέτωπο), την προώθηση της παθητικής αντίστασης στο απεχθές για τον τοπικό πληθυσμό κατασχέσεις τροφίμων από τους ιταλούς στρατιώτες και προσπάθησε να οργανώσει αντάρτικες ομάδες. Ανά την Πελοπόννησο ένοπλες ομάδες καταδιωκόμενων αριστερά περιορίζονται σε αψιμαχίες με την Αστυνομία και τον ιταλικό στρατό μέχρι το χειμώνα όλα εκτός από ένα διαλύθηκαν, ή Στερεά. Τον απρίλιο του 1943, όταν η Πελοπόννησος θεωρούνταν δωρεάν από τους αντάρτες, ο αντισυνταγματάρχης Δημήτρης Μίχος, ο οποίος φυλακίστηκε για ένα χρόνο από τους Ιταλούς, που δημιουργήθηκε με εντολή του ΕΑΜ, μια ομάδα ανταρτών. Μετά τις πρώτες επιτυχίες, καθώς και την παραλαβή, τον ιούλιο του ενίσχυση που ζητήθηκε από το τοπικό ΕΑΜ από τον άρη βελουχιώτη, την ομάδα που πολλαπλασιάζονται και στράφηκε εναντίον ιταλών στρατιωτών και πληροφοριοδότες των αρχών κατοχής. Τον ιούνιο, αποφασίζοντας συνολικά στην Πελοπόννησο, περίπου 500 αντάρτες. Λόγω της έλλειψης της κεντρικής διοίκησης και της δυσκολίας επικοινωνίας μεταξύ τους, οργανώθηκε και λειτούργησε ως ένα ημι-αυτόνομες ομάδες. Τον αύγουστο του 1943, σύμφωνα με ένα φυλλάδιο της γερμανικής αντικατασκοπείας, έχει υπάρξει μια αύξηση της δραστηριότητα των ανταρτών στην ορεινή Μεσσηνία, όπου λειτουργούν περίπου 800 ανδρών υπό την ηγεσία του Κώστα Κανελλόπουλου.

Εν τω μεταξύ, την άνοιξη του 1943 δημιουργήθηκαν μικρές ανταρτοομάδες του "ελληνικού Στρατού" Ε. Π., μια οργάνωση την πλειοψηφία των βασιλόφρονες αξιωματικούς, οι οποίοι αρχικά είχαν δηλώσει την πολιτική ανεξαρτησία, αλλά μετά την ανάπτυξη των σχέσεων με την αθηναϊκή και ως επί το πλείστον τοπικό φιλοβασικά δίκτυα και κάποιες συμπλοκές με τον ιταλικό στρατό, που αποκτήθηκε τον ιούλιο του αντιεαμικό προσανατολισμό. Μετά την αποτυχία των βρετανών προσπάθειες να ενοποιηθούν οι υπόγειες οργανώσεις της Πελοποννήσου, τον αύγουστο, η Ε. Π. είχε εμπλακεί σε μια σύγκρουση με τον ΕΛΑΣ και επιφανή στελέχη, όπως ο Διονύσιος Παπαδόγγονας και - πιθανότατα - ο Τηλέμαχος Βρεττάκος, επιδιώκεται η συνεργασία με το ιταλικό και το γερμανικό στρατό, αντίστοιχα. Αλλά είναι δυνατόν - καθυστέρηση στην ενίσχυση του Βρεττάκου από τις γερμανικές δυνάμεις, τις απώλειες που υπέστησαν από τους αντάρτες του Βρεττάκου σε σύγκρουση με τους Γερμανούς στο Πυργάκι, την Αρκαδία και τη διακοπή των συμμαχικών casting για τους δύο οργανισμούς. Ε. Π. και ΣΥΜΜΑΧΊΕΣ είχε ως αποτέλεσμα την τελική ήττα και την διάλυση της ως Π. Ε. από τον ΕΛΑΣ, τον οκτώβριο, καθιστώντας το ΕΑΜ ως τη μόνη αντιπολίτευση πολιτική δύναμη στην Πελοπόννησο.

Μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον σεπτέμβριο του 1943, η διεύθυνση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη νότια Πελοποννησο από το γερμανικό 117 Μεραρχία Κυνηγών, η οποία είχε μετακινηθεί στην Πελοπόννησο, τον ιούλιο, υπό την διοίκηση του υποστράτηγου Καρλ φον Λε Σουίρ, ο οποίος τον οκτώβριο του διορίστηκε ως ο μοναδικός διοικητής της Πελοποννήσου. Ο Μελιγαλάς, μια πόλη της Μεσσηνίας, με πληθυσμό περίπου 3.000 κατοίκων, οι οποίοι, μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τις στρατιωτικές δυνάμεις του Άξονα είχε γίνει η βάση μιας ιταλικής καραμπινιερίας, τώρα η έδρα της διλοχίας της γερμανικής Βέρμαχτ. Η ιταλική συνθηκολόγηση των οδηγήσεων για την ψυχολογική, σωματική και live aid του ΕΛΑΣ, με τη συνδρομή του Βρετανικού συνδέσμου άρχισαν επιθέσεις εναντίον γερμανικών στόχων. Οι εκπρόσωποι του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, που ήταν πια το μονοπώλιο της αντίστασης στην Πελοπόννησο, είχε αναλάβει την άσκηση της εξουσίας στα χωριά των ορεινών περιοχών, που αντιμετωπίζουν, ωστόσο, δυσκολίες στην ιδεολογική αποδοχή από τον πληθυσμό, η οποία χαρακτηρίζεται για την σχετικά ισχυρή φιλομοναρχικές του διαθέσεις. Η δυσαρέσκεια των αγροτών συνέβαλε στην ανάγκη εφοδιασμού των ανταρτών σε συνθήκες υποσιτισμού και της διακοπής της γεωργικής παραγωγής στην επαρχία, λόγω του καλπάζοντος πληθωρισμού και των γερμανικών εκκαθαριστικών επιχειρήσεων Säuberungen μεγάλης κλίμακας εναντίον των ανταρτών, και αντίποινα. Αντίποινα έγιναν σύμφωνα με μια διαταγή του ιουλίου ο διοικητής του 68ου Σώματος Στρατού Χέλμουτ Φέλμυ και με ιδιαίτερη σκληρότητα στην Πελοπόννησο από την Λε Σουίρ, όπως συνέβη στη σφαγή των Καλαβρύτων, τον οκτώβριο του 1943, καθώς ένιωσε να χάνει τον έλεγχο της περιοχής από τους αντάρτες.

Το χειμώνα του 1943-44, επισημαίνοντας την αποτυχία των προσπαθειών τους για την αντιμετώπιση των ΕΛΑΣΜΑΤΟΠΟΊΗΣΗ, και προκειμένου να "διασωθεί γερμανικό αίμα", οι γερμανοί επιτελικοί αποφάσισε να χρησιμοποιήσει η αντικομμουνιστική μερίδα του ελληνικού πληθυσμού, προκειμένου να χτυπήσει την κοινωνική βάση του ΕΑΜ. Πέρα από τα ευζωνικά τάγματα της κυβέρνησης Ράλλη, που ιδρύθηκε από το φθινόπωρο του 1943 τα Τάγματα Ασφαλείας Τ.Α. σε διάφορες περιοχές της Πελοποννήσου, όπου το έδαφος ήταν γόνιμο λόγω των φιλοβασιλικών αισθήματα του πληθυσμού και της αντικομμουνιστικής δεξαμενή που προέκυψαν από τη διάλυση της Ε. Π. Ως την άνοιξη του 1944 θεσπίστηκαν και τέθηκαν υπό τη διοίκηση του Παπαδόγγονα συνολικά πέντε Τάγματα, ένα από τα οποία ήταν το Τάγμα Ασφαλείας Καλαμάτας, Μελιγαλά με βάση το Μελιγαλά, μια θέση η οποία είχε ιδιαίτερη σημασία για τους Γερμανούς, καθώς και να επιτρέψει τον έλεγχο του δρόμου Καλαμάτας-Τρίπολης και ολόκληρη τη νότια περιοχή. Το Τ.Α. με την επιφύλαξη των διοικητής των ες-ΕΣ στην Ελλάδα Γουόλτερ Σιμάνα, αλλά η ανάπτυξη των σχέσεων εμπιστοσύνης με τις γερμανικές αρχές, ως αποτέλεσμα της απολαμβάνοντας αρχικά κινήματα ανεξαρτησίας. Εκτελούνται σκοπιά στις πόλεις της Πελοποννήσου, συμμετέχουν όλο και περισσότερο οι γερμανικές επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών, επέλεξαν την καταδίκασε μεταξύ αιχμαλώτους και εκτέλεσαν τους ομήρους σε αντίποινα για το χτύπημα γερμανικά στόχους από τους αντάρτες, όπως συνέβη μετά το θάνατο του υποστράτηγου Κρεχ, με αποτέλεσμα μια φήμη για την έλλειψη πειθαρχίας και την αγριότητα τους.

Μετά το πρώτο χτύπημα, ο απελευθερωτικός στρατός ήταν σε θέση να ανακτήσει την επιρροή της, και από το 1944 για απόπειρα συνεχή σαμποτάζ των μεταφορών άξονες που χρησιμοποιείται από το γερμανικό στρατό. Τον απρίλιο, ο ελληνικός απελευθερωτικός στρατός πραγματοποίησε την πρώτη επίθεση σε μια πόλη που υπερασπίστηκε την ισχυρή γερμανική φρουρά παραβατική Μελιγαλά, αλλά η επίθεση αποκρούστηκε. Τον ίδιο μήνα στάλθηκε από το Σιάντο, στην Πελοπόννησο, όπου είχε σημειωθεί προς το τέλος του 1943 χαλάρωση της πειθαρχίας των ανταρτών, ο Άρης Βελουχιώτης ως εκπρόσωπος της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης ΠΕΕΑ, την κυβέρνηση που έχει συσταθεί από το 1944 το ΕΑΜ στην Ελεύθερη Ελλάδα, για να αναλάβει τη στρατιωτική αναδιοργάνωση της 3ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ, συνολικής δύναμης 6.000 ανδρών. Απέναντι από αυτούς ήταν περίπου 18.000 γερμανούς στρατιώτες και 5.500 ταγματασφαλίτες. Η δράση του Βελουχιώτη ως αποτέλεσμα την επιβολή αυστηρής πειθαρχίας, η αντιστροφή της τάσης αραίωση τάξεις των ανταρτών και την αύξηση των επιθέσεων τους. Η επιδείνωση της κατάστασης των οδηγήσεων Φέλμυ να κηρύξει Μπορεί να την Πελοπόννησο ζώνη πολέμου, επιτρέποντας την Λε Σουίρ να κηρύξει στρατιωτικό νόμο, που περιορίζει την ελευθερία της κίνησης και συγκεντρώσεις ανθρώπων. Εκκαθαριστικές επιχειρήσεις και τα αντίποινα των Γερμανών και ταγματασφαλιτών συνεχίστηκε χωρίς αποτέλεσμα, λόγω της διείσδυσης του ελαστικού στη μεσσηνιακή και λακωνική ύπαιθρο. Στην περιοχή της Καλαμάτας, όπου κατά τη διάρκεια της κατοχής κάηκαν χιλιάδες σπίτια και περίπου 1.500 άνθρωποι εκτελέστηκαν, τα αντίποινα των ταγματασφαλιτών συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του το καλοκαίρι του 1944. Προς το τέλος του αυγούστου, ενώ υπήρχαν μόνο σποραδικές συγκρούσεις μεταξύ των ΕΛΑΣΤΟΜΕΡΈΣ και οι Γερμανοί, οι συγκρούσεις του ΕΛΑΣ με τα Τάγματα Ασφαλείας αυξάνονταν καθημερινά.

                                     

1.2. Πολιτικό και στρατιωτικό πλαίσιο. Το τέλος της κατοχής και την τιμωρία των δωσιλόγων. (The end of the occupation and the punishment of the δωσιλόγων)

Το νοέμβριο του 1943 εκδόθηκε στη Μόσχα δήλωση του Ρούζβελτ, Τσόρτσιλ και Στάλιν "οι θηριωδίες" για μελλοντικές διαφορές κατηγορίες εναντίον τους Γερμανούς για τα εγκλήματα πολέμου των πληττόμενων λαών, η οποία αποτέλεσε τη βάση για την καταδίκη επίσης οι συνεργάτες του Άξονα για τις κατακτημένες χώρες. Σε αυτό το πνεύμα, η εξόριστη κυβέρνηση στο Κάιρο, ανακοίνωσε την ανάκληση της ελληνικής ιθαγένειας από τα μέλη των δωσιλογικών κυβερνήσεων, ενώ η ΕΠΠΑ ενέκρινε νομοθετική πράξη που ορίζει τη θανατική ποινή για εσχάτη προδοσία σε όσους συνεργάστηκαν με τους κατακτητές, συμπεριλαμβανομένων των ταγματασφαλιτών. Η αντιπαράθεση μεταξύ του ΕΑΜ και το άλλο μέρος της εξόριστης κυβέρνησης και των Βρετανών, που από το 1943, θεωρήθηκε το ΕΑΜ εμπόδιο για την άσκηση της βρετανικής επιρροής στην Ελλάδα, έκανε την τελευταία πιο δεκτικοί στο ενδεχόμενο της χρήσης των ταγμάτων Ασφαλείας ως μέρος της προγραμματισμένης εθνικό στρατό, ή τουλάχιστον ως ένα μοχλό για να συμμετάσχει το ΚΟΙΝΌ σε μια κυβέρνηση εθνικής εθνότητας. Έτσι, τον ιούνιο, σταμάτησε, μετά από αίτημα του γιώργου Παπανδρέου, η ρίψη φυλλαδίων και στη συνέχεια η μετάδοση των ραδιοφωνικών μηνυμάτων εναντίον των Παραγγελιών, ενώ, παρά τις πιέσεις της ΕΠΠΑ κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για την είσοδο στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας, Παπανδρέου ανέβαλλε τη συμφωνηθείσα Λίβανο καταγγελία, υποστηρίζοντας ότι το είχε ήδη πράξει στη συνέχεια.

Καθώς και στο ανατολικό μέτωπο η γερμανική γραμμή άμυνας ήταν καταρρέει μπροστά από την ταχεία προέλαση του Κόκκινου Στρατού, όπως η Ρουμανία, η απόφαση είχε ληφθεί στις 23 αυγούστου του 1944, να αποχωρήσει από την Πελοπόννησο, η 117η μεραρχία, και στις 26 Ελλάδα, τα στρατεύματα της Βέρμαχτ και να ταξιδέψει στη Γιουγκοσλαβία. Ενώ οι Βρετανοί ήθελαν τη διατήρηση της κατάστασης ως έχει μέχρι την άφιξη των δυνάμεων και την κυβέρνηση Παπανδρέου και δεν έλαβε από τη γερμανική οπλισμός στα χέρια της αντίστασης, τα δωσιλογικά στοιχεία, και ειδικά τα απομεινάρια της κατοχής χωροφυλακή και τα τάγματα ασφαλείας ήταν στο στόχαστρο του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, το οποίο, λόγω της επιθυμίας των υποστηρικτών του για εκδίκηση, ήταν έτοιμοι να συμμετάσχουν σε τακτικές μάχες εναντίον τους. Τον Μάιο, ο Καπετάνιος, ως επικεφαλής του Γενικού στρατηγείου του ΕΛΑΣ, εστάλη στην 3η Μεραρχία, "σχέδιο παροχής ενέργειας" να αναλάβει την "λαϊκοδημοκρατικού" τον έλεγχο των αστικών κέντρων μετά τη γερμανική αποχώρηση και την "για όλους mode και όλα σθένει διάλυσιν των Ταγματασφαλιτών". Μετά τη γερμανική αποχώρηση από την Πελοπόννησο, τη θέση των ταγματασφαλιτών ήταν επισφαλής και τον φόβο αντιποίνων από την ELAS ήταν έντονη. Ανακοίνωση για τις 3 σεπτεμβρίου, ο στρατιωτικός αρχηγός του ΕΛΑΣ, Στεφάνου Σαράφη, καλέστε τους ταγματασφαλίτες να παραδοθεί στον ΕΛΑΣΜΑΤΟΠΟΊΗΣΗΣ με τα όπλα τους, προκειμένου να σώσουν τις ζωές τους. Την ίδια μέρα, ο Βρετανός αντιστράτηγος Ρόναλντ Σκόμπι διέταξε την υποδεέστερη από την Αθήνα, ο στρατηγός Παναγιώτης Σπηλιωτόπουλος, να τους προτείνουμε να λιποτακτήσουν ή να παραδοθούν σ αυτόν, με την υπόσχεση ότι θα είναι κλειδωμένο ως αιχμάλωτοι πολέμου. Η διαταγή, όμως, είτε δεν αφορούν τους ταγματασφαλίτες της Πελοποννήσου ή αγνοούνται από τους. Όπως είχε προηγηθεί, στις 15 αυγούστου, η συμφωνία για τη συμμετοχή των εκπροσώπων του ΕΑΜ στην κυβέρνηση, η οποία εκδόθηκε στις 6 σεπτεμβρίου ασαφές ανακοινωθέν της κυβέρνησης του Παπανδρέου, ο οποίος χαρακτήρισε τους ταγματασφαλίτες εγκληματίες στη χώρα, και κάλεσε τους "να εγκαταλείψουν αμέσως" τις θέσεις τους και να έρθουν με την πλευρά των Συμμάχων. Το ίδιο ανακοινωθέν διέταξε τις αντάρτικες οργανώσεις να σταματήσουν αυτοδικία εναντίον των προδοτών, παρουσιάζοντας την απόδοση της δικαιοσύνης ως δικαίωμα του κράτους, και όχι "των οργανώσεων και των ατόμων", υποσχόμενος ότι "η Εθνική Νέμεσις θα είναι αδυσώπητος".

                                     

2.1. Τα γεγονότα του Μελιγαλά. Οχύρωση στο Μελιγαλά. (Fortification in Meligala)

Κατά την αποχώρησή τους από την Πελοπόννησο στις αρχές του σεπτεμβρίου, οι γερμανικές δυνάμεις κατέστρεψαν γέφυρες και σιδηροδρομικές γραμμές, και άφησε τα πυρομαχικά και τον εξοπλισμό για να το ταγματασφαλίτες, που προσπαθούν να υποδαυλίσουν πολιτικής έντασης στην Ελλάδα. Επικαλούμενη την αποκήρυξή του από την κυβέρνηση εθνικής ενότητας, η ΕΛΑΣΤΙΚΌΤΗΤΑ που αντιμετωπίζουν οι ταγματασφαλίτες ως εχθρικούς σχηματισμούς. Στον Πύργο μετά τη γερμανική αποχώρηση, στις 4 σεπτεμβρίου, ο διοικητής του εκεί Τάγματος Ασφαλείας, Γεώργιος Κοκκώνης, ανακοίνωσε ότι βάζοντας το τάγμα υπό τις διαταγές του βασιλιά και της κυβέρνησης και έκανε ανεπιτυχείς προσπάθειες να διαπραγματευτεί με τον απελευθερωτικό στρατό, ζήτησε τον αφοπλισμό, που επιδιώκουν να εμποδίσουν την είσοδο του ΕΛΑΣ στον Πύργο πριν από την έλευση κάποιου εκπροσώπου της κυβέρνησης. ΕΛΑΣ επιτέθηκε στις 9 σεπτεμβρίου και πήρε την πόλη την επόμενη μέρα, μετά από μια αιματηρή μάχη. Στην Καλαμάτα, οι γερμανικές δυνάμεις αποχώρησαν στις 5 σεπτεμβρίου, αφήνοντας την ρέιντζερς ως η μόνη επίσημη ένοπλη δύναμη στην πόλη. Μετά την απόρριψη από την νομάρχης Μεσσηνίας Δημήτριος περρωτή της πρότασης του ΕΛΑΣ, που έγινε με τη μεσολάβηση αντιπροσώπων των RTS, για να παραδώσει την ταγματασφαλίτες τα όπλα τους και παραμένουν κρατούμενοι ως την έλευση της κυβέρνησης στην εξορία, ο ΕΛΑΣ επιτέθηκε το πρωί της 9ης σεπτεμβρίου. Ως επαναστάτες προσπεράσει την άμυνα του αντιπάλου, ένα πλήθος ανθρώπων από τη Μεσσηνία συνέρρευσε στην πόλη για να πάρει εκδίκηση για τα θύματα από τη δράση των ταγματασφαλιτών. Στη συνέχεια, 100-120 ταγματασφαλίτες, υπό τις διαταγές του ανθυπολοχαγού Νίκου Θεοφάνους και περρωτή δραπέτευσε από την πόλη, από την αφύλακτη σιδηροδρομική γραμμή και κατέφυγαν στο Μελιγαλά, όπου διέμενε ισχυρή δύναμη 800 ταγματασφαλιτών, η οποία ενισχύθηκε με ακόμα 100-120 ένοπλοι που ήρθαν από το Κοπανάκι στις 11 σεπτεμβρίου.

Με βάση τις ανωτέρω εξελίξεις, η κατάληψη του Μελιγαλά αποκτήσει μεγάλη σημασία για την επικράτηση της ΕΛΛΆΔΑΣ στην Πελοπόννησο. Ο αρχιμανδρίτης Ιωήλ Γιαννακόπουλος, μαζί με δύο Βρετανοί αξιωματικοί παρενέβη και το μετέφερε στο ταγματασφαλίτες πρόταση για την παράδοση και τη μεταφορά τους σε ασφαλές στρατόπεδο μέχρι την άφιξη της κυβέρνησης εθνικής ενότητας, προκειμένου να διασφαλίσει τη ζωή και την περιουσία των ίδιων και των συγγενών τους, αλλά ο Περρωτής απορριφθεί. Την ίδια μοίρα είχαν οι κλήσεις από συγγενείς των πολιορκημένων, που ήρθε στο Μελιγαλά από τα γύρω χωριά.

                                     

2.2. Τα γεγονότα του Μελιγαλά. Μάχη. (Battle)

Οι ταγματασφαλίτες που τοποθετείται μηχανή όπλο στη διάθεσή τους για το ρολόι της κεντρικής εκκλησίας του Μελιγαλά, το Άγιο-Λιά, και περίπου 50 sub-machine guns σε σπίτια γύρω από το Saint-Λιά και ημικυκλική ταμπούρια γύρω από την μάντρα του Μελιγαλά. Η επίθεση του ΕΛΑΣ, η συνολική ισχύς των οποίων ανέρχεται σε περίπου 1.200 άνδρες από τον 9ο και τον 8ο Σύνταγμα, ξεκίνησε το πρωί της 13ης σεπτεμβρίου. Στην εφαρμογή του κοινού σχεδίου δράσης του ΕΛΑΣ, που δημιουργήθηκε με τη συμμετοχή, μεταξύ άλλων, του κυβερνήτη Ιωάννη Μιχαλόπουλου ή Orion από την ηγεσία του 9η Ταξιαρχία της ελληνικής αστυνομίας, η 2/9 Τάγμα ανέλαβε την επίθεση στην περιοχή μεταξύ των οδών Μελιγαλά-Ανθούσα, και το Μελιγαλά-Νεοχώρι, την 1/9 η περιοχή στα βορειοανατολικά του Προφήτη Ηλία, τα 3/9 του βορρά, καθώς ο δρόμος για το Perc, και 1/8 ανατολική πεδιάδα ως το δρόμο προς τη Σκάλα, στα ύψη από τα οποία είχε τοποθετηθεί το κανόνι 105 mm. χωρίς βάση, την οποία χειρίστηκε ο λοχαγός του πυροβολικού Κώστας Καλογερόπουλος. Ο στόχος του ΕΛΑΣίτικου του έργου ήταν να προωθήσει τις δυνάμεις της 2/9 Τάγμα, υπό τις διαταγές του λογαχού Περίμενε Αναστασόπουλου ή Boogaloo, από την άκρη του χωριού στην κεντρική πλατεία, έτσι ώστε να δέχονται το φρούριο του Αγίου-Λία επίθεση και από τις δύο πλευρές και να εξαλείψει την υπεράσπιση των ταγματασφαλιτών. Οι επιτιθέμενοι, όμως, έτρεξαν σε ένα ναρκοπέδιο κιβώτιο με δυναμίτη που είχαν τοποθετηθεί εκεί από τους ταγματασφαλίτες έξω από την οχύρωση του Μελιγαλά το απόγευμα της προηγούμενης, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, και μέχρι τα χαράματα. Το νέο σχέδιο προέβλεπε την κατάληψη από την επίθεση του Άγιο-Λιά, με επικεφαλής τον Κώστα Μπασακίδη, διοικητή της 2/9. Η νέα επίθεση των ΕΛΑΣιτών του 9ου συντάγματος ανάγκασε τους ταγματασφαλίτες για να κατεβάσετε το πολυβόλο από το ρολόι του Saint-Λιά, και ότι οι επαναστάτες 1/8 ανάγκασε το φυλάκιο των αμυνομένων που ήταν στο σιδηροδρομικό σταθμό για να δώσει στο μπεζεστένι, όπου κρατούνταν όμηρος υποστηρικτές του ΕΛΑΣ. Από το απόγευμα ως το βράδυ τα μέτωπα παρέμειναν στάσιμες. Οι απώλειες που οδήγησε σε πτώση του ηθικού των ταγματασφαλιτών και την απροθυμία της να συνεχίσει τον αγώνα. Μια επιτροπή, που απέστειλε ο διοικητής των ταγματασφαλιτών, σημαντικά Διονύσιος Παπαδόπουλος, Παναγιώτη Στούπα σε Γαργαλιάνους για να ρωτήσω για την ενίσχυση εγκατέλειψε την αποστολή μετά την έξοδο από το Μελιγαλά.

Το μεσημέρι του 14ου, μια ομάδα από 30 αντάρτες επιτέθηκαν ρίχνοντας "τηγάνια", μεγάλες ορυχεία, τα συρματοπλέγματα του το Άγιο-Λιά του, αλλά δέχτηκε καταιγιστικά πυρά από τους ταγματασφαλίτες, ενώ μια ομάδα εντός της Μπασακίδη έφτασε στα ταμπούρια των αμυνομένων, αλλά χωρίς κάλυψη, απωθήθηκε μετά την επίθεση από μια μικρή ομάδα υπό την επιλοχίας Παναγιώτης Benno. Η θέα τραυματίες ΕΛΑΣιτών και η είδηση της άγριας δολοφονίας από ταγματασφαλίτες, κατέστησε σαφείς τις διαθέσεις των πολιτών που παρακολουθούσαν τη μάχη.

Σε μια συνάντηση της ηγεσίας του ταγματσφαλιτών το πρωί της επόμενης ημέρας, 15 σεπτεμβρίου, Παπαδόπουλος πρότεινε μια έκπληξη έξοδο σε Γαργαλιάνους για να ξεφύγουν από την περικύκλωση της ELAS. Η συνάντηση διακόπηκε όταν το σπίτι όπου έλαβε χώρα, χτυπήθηκε από βλήμα κονίαμα, ενώ η διάδοση του έργου από τον κύκλο του περρωτή τρομοκράτησε τους τραυματίες ταγματασφαλίτες, αλλά οι κρατούμενοι ένωσης. Η συνεδρίαση διακόπηκε οριστικά από τη νέα επίθεση σε Saint-Λιά, στην οποία η ομάδα του Μπασακίδη, χρησιμοποιώντας χειροβομβίδες και αυτόματα αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν ταγματασφαλίτες. Από εκεί και πέρα, τέσσερις Μυαλό άρχισε να πυροβολεί με όπλα προς το εσωτερικό της πόλης, ενώ οι υπερασπιστές έθεσε λευκές σημαίες για να τους αντάρτες του 1 / 8ου Τάγματος. Μερικές δεκάδες ταγματασφαλίτες υπό τον ταγματάρχη Καζάκο, αποπειράθηκε να διαφύγει προς το νότο και, στη συνέχεια, να το Δερβένι, αλλά υπέστη ζημιές από την πισίνα του ΕΛΑΣ, οι μαυροσκούφηδες του άρη βελουχιώτη στο δρόμο Μελιγαλά-Σκάλες, και μια διμοιρία του 11ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ στα βουνά της Ανθούσας. Η προσωπική φρουρά του Βελουχιώτη και μέρος του 11ου Συντάγματος της Αρκαδίας που συνοδεύει το Βελουχιώτη, που είχε εκδώσει οδηγίες για τη μάχη, ήταν ενημερώνεται από το ραδιόφωνο σχετικά με την πρόοδο, και να μάθουν τη νίκη του απελευθερωτικού στρατού, έσπευσε να επιθεωρήσει την κατάσταση.

                                     

2.3. Τα γεγονότα του Μελιγαλά. Εκτελέσεις. (Executions)

Το τέλος της μάχης, ακολούθησε εισβολή των αμάχων στο Μελιγαλά και ανεξέλεγκτης λεηλασίας και σφαγής. Σύμφωνα με μία έκθεση, η οποία σώζεται στα αρχεία του ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΎ κόμματος ήταν κάτοικοι του χωριού Σκάλα, που είχαν καεί από τον γερμανικό στρατό. Μεταξύ των αιχμαλώτων ταγματασφαλιτών, που πραγματοποιήθηκε στο μπεζεστένι της πόλης, ο Καπετάνιος -ο οποίος έφτασε στο Μελιγαλά μαζί με την προσωπική του φρουρά, λίγο μετά το τέλος της μάχης - αναγνώρισε ένας αστυνομικός συνελήφθη, αλλά αφέθηκε ελεύθερη στο παρελθόν και διέταξε την εκτέλεσή του. Το πρώτο εκδικητικό κυμάτων, γεγονός που ευνοείται από το σκόπιμα πλημμελή φύλαξη των κρατουμένων, που ακολουθείται από παραστάσεις σε ένα οργανωμένο τρόπο.

Στο ανταρτοδικείο που διοργανώνονται στην πόλη, με επικεφαλής τους δικηγόρους Βασίλη μπράβο και Γιάννη Καραμούζη καταδικαστεί με συνοπτικές διαδικασίες, πάνω από 60 κεφάλια των Παραγγελιών, καταλόγους με τα ονόματα που παρέχονται από τα πρόσωπα που είναι υπεύθυνα για την ΕΛΑΣΤΙΚΉ τοπική εαμικές οργανώσεις, και πολλές άλλες διαδικασίες ελαττώματα που σχετίζονται και προσωπικά κίνητρα. Οι εκτελέσεις έγιναν στο "πηγάδα", ένα εγκαταλελειμμένο ορυχείο έξω από το Μελιγαλά. Όπως ήταν συνήθης πρακτική, για να εντοπίσουν τους δράστες οι εκτελέσεις, η υλοποίηση ανέλαβε ένα μέρος του απελευθερωτικού στρατού από άλλη περιοχή, πιθανώς μια διμοιρία του 8ου συντάγματος, τα μέλη του οποίου κατάγονταν από την περιοχή Κοσμά-Τσιταλίων-Ασωπού.

Η παρουσίαση των πηγών από την συμπεριφορά του Βελουχιώτη και των συντρόφων του στις εκδηλώσεις ποικίλουν ανάλογα με τις ιδεολογικοπολιτικές τους αρέσει και κυμαίνεται από την αγιογραφική έμφαση στις πράξεις φιλανθρωπίας προς τους αμάχους, καθώς εμφανίζεται ως η πιο αιματηρή δράστες. Στις 17 σεπτεμβρίου, ο Βελουχιώτης πήγε στην Καλαμάτα, όπου ήταν επικεφαλής το νομάρχη Μεσσηνίας Περρωτής και συνεργάτες, υπαλλήλους. Στην κεντρική πλατεία της πόλης, το πλήθος έσπασε τις γραμμές της ΕΛΑΣίτικης πολιτοφυλακή και οι κρατούμενοι λιντσαρίστηκαν ενώ δώδεκα κρεμάστηκαν από τους φανοστάτες.

                                     

2.4. Τα γεγονότα του Μελιγαλά. Λογαριασμούς. (Accounts)

Σε ανακοίνωση της ΕΛΑΣΤΙΚΌΤΗΤΑΣ, της 26ης σεπτεμβρίου 1944 αντιστράτηγος Εμμανουήλ Μάντακας, ανέφερε ότι "σκοτώθηκαν 800 Ράλλης", αριθμός που παίζει, και ο στρατηγός Στέφανος Σαράφης. Έκθεση του Ερυθρού Σταυρού, ο οποίος προσπαθούσε να είναι αντικειμενικός, ανέφερε ότι ο αριθμός των νεκρών "έχει ξεπεράσει τα 1.000", ενώ την επόμενη χρονιά, το πλήρωμα του Δημητρίου Καψάσκη από την Ιατροδικαστική Υπηρεσία ανέφερε ότι τράβηξε από το Μελιγαλά 708 νεκρούς.

Εκπρόσωποι της μετεμφυλιακής εθνικισμός ήταν ένα πολύ μεγαλύτερο αριθμό θανάτων, με εκτιμήσεις που κυμαίνονται από περίπου 1.110, όπως πάνω από 2.500 θύματα: p.x. ο πρώην αρχηγός της EPE και ο γιος του θύματος της ΕΛΑΣΜΑΤΟΠΟΊΗΣΗ, Κοσμά Εμμ. Αντωνόπουλος, για 2.100 δολοφονηθέντες στο Μελιγαλά, αναφέροντας, ωστόσο, τα δεδομένα για 699. Αντίθετα, οι συγγραφείς της εαμικής όροι τείνουν να μειώσουν τον αριθμό των εκτελεσθέντων η πιο λεπτομερής καταγραφή εκτιμάται ότι 120 σκοτώθηκαν στις μάχες και 280-350 εκτελέστηκαν. Στο βιβλίο του Ηλία Θεοδωρόπουλου, ο αδελφός του θύματος του Μελιγαλά, η οποία διανεμήθηκε από το "Σύλλογος Θυμάτων Πηγάδας Μελιγαλά", υπάρχουν αναφορές από 1.500 ως 2.000 νεκρούς, ενώ σε μια λίστα του βιβλίου υπάρχουν 1.144 ονόματα σκοτώθηκε το 108 από το Μελιγαλά, που περιλαμβάνουν τους νεκρούς της μάχης και να εκτελούνται από τις ΣΥΜΜΑΧΊΕΣ μεταξύ τους και οι άνθρωποι που λιντσαρίστηκαν στην Καλαμάτα, όπως.x. ο Περρωτής και συζητήσεις. Ανάμεσα στα θύματα είναι 18 ηλικιωμένοι, 22 γυναίκες και 9 εφήβους 8 αγόρια και ένα κορίτσι ηλικίας 15 έως 17 ετών, ενώ όλα τα υπόλοιπα ονόματα στον πίνακα ανήκουν σε ανθρώπους που ήταν στην καταπολέμηση της ηλικίας.

                                     

3. Επακόλουθα. (Aftermath)

Τα γεγονότα του Μελιγαλά και Καλαμάτας, αμαύρωσαν την εικόνα της ηγεσίας του ΕΑΜ, η οποία αρχικά αρνήθηκε το γεγονός ότι υπήρξαν σφαγές, αλλά αργότερα αναγκάστηκε να αποδεχτεί τα γεγονότα και θα τους καταδικάσει. Ωστόσο, η μέτρια ηγέτες του εθνικού απελευθερωτικού μετώπου), ο Αλέξανδρος Σβώλος και ο στέφανος Σαράφης, επέμεινε ότι ακολούθησε πιστά τις διαταγές της προσωρινής κυβέρνησης, και ήταν σαφώς τις εκτελέσεις.

Τα γεγονότα αυτά καταδεικνύουν ότι το ΕΛΑΣΤΙΚΌ ήταν πρόθυμοι να υποστούν σημαντικές απώλειες, προκειμένου να αποκτήσουν τον έλεγχο πριν από την άφιξη των βρετανικών δυνάμεων και σε θέση να επιτύχει, οδήγησε σε μια αλλαγή της βρετανικής πολιτικής: η Βρετανική συνδέσεις στην Πελοπόννησο, η οποία, μέχρι τότε, είχε διαταγές να μην μπλέξει σε ό, τι συμβαίνει, διέταξε να παρέμβει για τον αφοπλισμό, την αποθήκευση και την παράδοση των όπλων των ταγματασφαλιτών, αν είναι δυνατόν, με τις βρετανικές δυνάμεις, για να αποτραπεί το ενδεχόμενο να έρθει στα χέρια του ΕΛΑΣ. Από τότε, χάρη στην παρέμβαση των Βρετανών συνδέσμων, τα στελέχη του Ερυθρού Σταυρού, εκπρόσωποι της κυβέρνησης Παπανδρέου και / ή την τοπική εαμικών αρχές σε πολλές πόλεις της Κεντρικής Ελλάδας και της Πελοποννήσου τα Τάγματα παραδόθηκαν χωρίς μάχη και χωρίς να χυθεί αίμα. Υπήρξαν αρκετά περιστατικά θανάτωσης παραδόθηκε ταγματασφαλιτών, είτε του Μυαλού ή του εξαγριωμένα πλήθη και τους συγγενείς των θυμάτων, όπως στην Πύλο, και σποραδικά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου στη Βόρεια Ελλάδα, λόγω της έντονης πίεσης από μέρους του πληθυσμού για εκδίκηση, κάποιοι, όμως, με τη συναίνεση ή την προετοιμασία εαμικών στελεχών.

Η κοινωνική πόλωση μεταξύ του ΕΑΜ και των αντιπάλων του, οι φιλελεύθεροι και εθνικιστές αντικομμουνιστών, ως αποτέλεσμα τα δύο στρατόπεδα να υιοθετούν τη διπλή γλώσσα. Το ΕΑΜ, δήλωσε ότι θα υποστηρίξει σθεναρά την παραγγελία και την αποκατάσταση της δύναμης και εξαπέλυσε μια αιματηρή εξωδικαστική εκκαθάριση της μεγάλης κλίμακας, ώστε να κυριαρχήσουν πολιτικά πριν από την άφιξη των βρετανικών δυνάμεων, την ενίσχυση της διαπραγματευτικής δύναμης στο εσωτερικό της κυβέρνησης και την ικανοποίηση της λαϊκής αγανάκτησης, έτσι ώστε αμέσως μετά να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση και να δείξει σεβασμό για τους νόμους και τους αντιπάλους του το βεβαίωσαν, ταυτόχρονα, με τη συμμετοχή του ΕΑΜ στην κυβέρνηση, και τη διατήρηση της ζωής των δωσιλόγων.

Γενικά, το κενό εξουσίας που προέκυψε μετά την αποχώρηση του γερμανικού στρατού, οι αξιωματούχοι του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ προσπάθησε να επιβάλει την τάξη και αντίσταση κατά της ζητεί εκδίκηση, όπως συνέβη στη Μυτιλήνη και τη Νάουσα. Βρετανικές μεραρχίες προσγειώθηκε στην Πελοπόννησο εκείνη την εποχή βρέθηκε ότι η εαμική πολιτοφυλακή, η οποία είχε δημιουργηθεί προς το τέλος του το καλοκαίρι του 1944, για να αναλάβει το ρόλο της αστυνόμευσης, καθώς και να διενεργούν τους αντάρτες, και να αντικαταστήσει την απαξιωμένη κατοχής της χωροφυλακής, να διατηρήσει τον έλεγχο. Ναι, στην Πάτρα μέχρι τον νοέμβριο ήταν κοινή η αστυνόμευση της Βρετανικής και της πολιτοφυλακής του ΕΑΜ. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που υπέστησαν λιγότερες καταστροφές κατά τη ναζιστική κατοχή, υπήρξαν εκτεταμένα φαινόμενα αντεκδικήσεων: πάνω από 10.000 εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες στη Γαλλία πριν εγκατασταθούν οι κυβερνητικές δυνάμεις και 15.000 στην Ιταλία, ενώ στις Βρυξέλλες λυντσαρίστηκαν δημόσια 265 άνθρωποι.

Η Συμφωνία της Καζέρτα, η οποία υπεγράφη από τον Παπανδρέου, Ναπολέων Καραγιαννίδης, ο Σαράφης και ο Σκόμπι, στις 26 σεπτεμβρίου, στην οποία οι αντάρτικοι σχηματισμοί, του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, τέθηκαν υπό τη διοίκηση του Σκόμπι, χαρακτήρισε Τ. Α. "όργανα του εχθρού", και να ρυθμίσετε την αντιμετώπιση τους, καθώς τα στρατεύματα του εχθρού και αν δεν παραδίδεται. Μετά τη συμφωνία, ο Σκόμπυ διέταξε τους αξιωματικούς του να παρέμβει για να προστατεύσει τους ταγματασφαλίτες, αφοπλίζοντάς τους και τη θέση τους στην τιμωρία.

Μετά την απελευθέρωση, σε ορισμένες περιπτώσεις που εκτελούνται στο Μελιγαλά εφαρμόσει τις διατάξεις της κατοχής δικαίου 927/1943 για τη συνταξιοδότηση των οικογενειών των στρατιωτικών και των δημοσίων υπαλλήλων που δολοφονήθηκε "παρά αναρχικό στοιχείο", κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, η οποία παρέμεινε σε ισχύ και μετά τον πόλεμο.

                                     

4. Η δημόσια μνήμη. (The public memory)

Από το σεπτέμβριο του 1945 και το παρακάτω, το οποίο πραγματοποιείται κάθε χρόνο μνημόσυνο για εκτελέστηκαν από τον ΕΛΑΣ, που διοργανώθηκε από τις τοπικές αρχές, με τη συμμετοχή θεσμικών παραγόντων, μέχρι κυβερνητικών αξιωματούχων την περίοδο της δικτατορίας. Με χρήματα που συγκεντρώθηκαν από το φιλανθρωπικό ίδρυμα το 1953, ανεγέρθηκε στο χώρο της "πηγάδας", ένα παρεκκλήσι και έναν σταυρό, ενώ ξεκίνησε η διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου, η οποία ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.

Τα γεγονότα του Μελιγαλά ιδεολογικοποιήθηκαν και να χρησιμοποιηθεί πολιτικά. Το μετεμφυλιακό καθεστώς που παρουσιάζονται Μελιγαλά ως σύμβολο του "κομμουνιστική βαρβαρότητα", ενώ από την άλλη οι ταγματασφαλίτες μνημονεύονταν αποκλειστικά ως εχθρούς ή τα θύματα των κομμουνιστών, καθώς και το μετεμφυλιακό κράτος επέστησε την νομιμότητα από την άποψη ως συνέχεια, δεν δωσίλογης, αλλά από την κυβέρνηση στην εξορία. Στις διαφημίσεις για το ετήσιο μνημόσυνο για τους νεκρούς του Μελιγαλά, και στους λόγους που εκφωνούνταν εκεί, παραλειπόταν κάθε αναφορά στη δράση των νεκρών ως μέλη των ταγμάτων Ασφαλείας, που μνημονεύονταν ως "σφαγιασθέντες εθνικιστές" ή "πατριώτες".

Το 1982, το Υπουργείο Εσωτερικών, κρίνοντας ότι "τα γεγονότα αυτά ήταν το κήρυγμα μισαλλοδοξίας και τροφοδοτούσαν επί 40 χρόνια το τμήμα" αποφάσισε να διακόψετε τη συμμετοχή των επίσημων κρατικών αρχών στο μνημείο, η οργάνωση, η οποία ανέλαβε τις περισσότερες από τις "Σύλλογος Θυμάτων Πηγάδας", το οποίο είχε δημιουργηθεί το 1980. Η περιθωριοποίηση αυτή η εκδήλωση συνοδεύτηκε από την αλλαγή στην εορταστική λόγους να ζητώ συγνώμη για τους νεκρούς, που τιμούσαν ως μέλη των ταγμάτων Ασφαλείας. Σήμερα στις εκδηλώσεις που συνεπάγονται οι απόγονοι των εκτελεσθέντων και ακροδεξιές και νεοναζιστικές οργανώσεις, όπως η Χρυσή Αυγή.

Στις αρχές της δεκαετίας του 80 σε συγκρούσεις ανάμεσα σε φοιτητές, τους συναδέλφους στην ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος - Β Πανελλαδική και οι αριστερές Συσπειρώσεις, αφενός, και της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και της ΟΝΝΕΔ από την άλλη πλευρά, στο πλαίσιο της αναγνώρισης της εθνικής αντίστασης το 1982, το χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το σύνθημα "ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Μελιγαλάς" ως απάντηση στην θετική προβολή των ταγματασφαλιτών το τελευταίο, μια πρακτική που επαναλήφθηκε στο Πανσπουδαστικό συνέδριο του 1992 ως απάντηση σε εμφυλιοπολεμικά και αντι-κομμουνιστικά συνθήματα της ΔΑΠ. Σε μια περίοδο αύξησης της πυκνότητας των συνθηματολογικών αναφορές στη δεκαετία του 40, από τα μέσα του 2000 και μετά, και ιδιαίτερα μετά την είσοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή, τα γεγονότα στο Μελιγαλά ανασημασιοδοτήθηκαν θετικά από την Αριστερά ως αντιφασιστική πρωτοβουλία και η αναφορά τους είναι σε συνδυασμό με μια τυπική αντιεξουσιαστικά συνθήματα.

                                     

5. Περαιτέρω ανάγνωση. (Further reading)

  • Παπαστεργιόπουλος, Ο Ηλίας 1965. Ο Μωρηάς όπλα. Η Εθνική Αντίσταση 1941-1944. Αθήνα, ελλάδα: Έρευνα και Κριτική της νεοελληνικής ιστορίας.
  • Διονύσιος Πετράκος 2016. Κωνσταντίνος Μπέλσης, εκδ. Αυτόγραφο Απομνημονεύματα Του Διονυσίου Πετράκου 1940-1950. Στοιχεία Της Ιστορίας. 8. Κέντρο έρευνας νεότερης Ιστορίας ΚΈΝΙ, Πάντειο Πανεπιστήμιο αθηνών. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 απριλίου 2017.
  • Καραμούζης, Τζον 1950. Πατριώτες και προδότες στο Μωρηά. Τρίπολη: Βιβλιοχαρτοπωλείον "Αθηνά".
  • Αναστασία Μηλίτση-Νίκα, Σταυρούλα Βερράρου, εκδ. 2013. Η Καλαμάτα μέσα από το φακό του χρήστου Αλειφέρη 1937-1974 PDF. Καλαμάτα: Υπουργείο Παιδείας και θρησκευμάτων - Γ. Α. Κ. - Αρχεία Νομού Μεσσηνίας.
  • Παπακόγκος, Κωστής 1977. Αρχείο Πέρσον. Επάγγελμα έγγραφα του διοικητικού συμβουλίου.Ε.Σ. Πελοποννήσου. Αθήνα: Παπαζήσης.
  • Αντωνακάκης, Χρήστος Νικ. 2006. Η Εθνική Αντίσταση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στον Ταΰγετο και τον Πάρνωνα. Αλφειού.
                                     

6. Εξωτερικές συνδέσεις. (External links)

  • Σφήκας, Θανάσης Δ. 2006. "Μια άλλη συζήτηση που μυρίζει "ναφθαλίνη": ο Μελιγαλάς, το κονσερβοκούτι και η αναθεώρηση της ιστορίας". Ουτοπία: διμηνιαία έκδοση θεωρίας και πολιτισμού 69: 167-176.
  • Θυσίες και τον ηρωισμό του ελληνικού Λαού:Το Αντάρτικο της Ελευθερίας, 22 / 3 / 1964, σελ.5-6, Θυσίες, ηρωισμοί του ελληνικού Λαού:Το Αντάρτικο της Ελευθερίας, 23 / 5 / 1964, σελ.5.
  • "Γ. Α. Κ. Μεσσηνίας - αρχείο Ch. Αλειφέρη". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 ιουνίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 φεβρουαρίου 2017. Φωτογραφίες του Χρήστου Αλειφέρη από την Καλαμάτα, τον σεπτέμβριο και τον οκτώβριο του 1944.
                                     
  • Στον Μελιγαλά υπάρχει γήπεδο ποδοσφαίρου χωρητικότητας 2, 000 θεατών, όπου εδρεύει ο Εθνικός Μελιγαλά και η Θύελλα Μερόπης. Σύμφωνα με την απογραφή του 1940
  • της μάχης του Μελιγαλά στις 17 Σεπτεμβρίου κρεμάστηκαν στην κεντρική πλατεία της Καλαμάτας από το εξαγριωμένο πλήθος 19 αιχμάλωτοι του Μελιγαλά στους
  • Η μάχη της Χώρας Αγορέλιτσας ή Μάχη στου Μανούσου το γεφύρι συνέβη τον Ιούλιο του 1944 μεταξύ τάγματος του ΕΛΑΣ και Γερμανικής φάλαγγας. Μετά την κάθοδο
  • Σεπτέμβριο του 1944 και, μαζί με τον επίσης δικηγόρο Γιάννη Καραμούζη, επικεφαλής της επιτροπής που οργάνωσε τις εκτελέσεις μετά τη μάχη του Μελιγαλά Το 1945
  • 1940 - 1941 και αργότερα έδρασε ως καπετάνιος του ΕΛΑΣ. Ήταν ο καπετάνιος των δυνάμεων του ΕΛΑΣ στη μάχη του Μελιγαλά εναντίον των Ταγμάτων Ασφαλείας. Γεννήθηκε
  • κορυφώνεται η μάχη της Αγγλίας, όταν η Βρετανική Βασιλική Αεροπορία καταρρίπτει μεγάλο αριθμό αεροσκαφών της Luftwaffe. 1944 - Λήγει η μάχη του Μελιγαλά Ακολουθεί
  • Αθηνών με τον ΛΑΟΣ. Το 2015 εκφώνησε λόγο στους εορτασμούς του μνημοσύνου για τη μάχη του Μελιγαλά όπου ανέφερε ότι έγινε γενοκτονία. Έχει εκδώσει τρία βιβλία:
  • του 1944 έλαβε μέρος στην πολύνεκρη μάχη του Μελιγαλά μεταξύ του ΕΛΑΣ και των Ταγμάτων Ασφαλείας. Μάλιστα, στον Μπασακίδη οφείλεται η εκπόρθηση του σημαντικού
  • Ριβέρα εγκαθιστά δικτατορία. 1944 - Μάχη του Μελιγαλά 1953 - Ο Νικίτα Χρουστσόφ ορίζεται Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής
  • Λακωνίας του ΕΛΑΣ πολέμησε στη μάχη του Μελιγαλά και των Γαργαλιάνων. Μετά την Απελευθέρωση περνάει στην παρανομία και με εντολή του ΚΚΕ πηγαίνει στο Μπούλκες
  • αγωνιστής του 1821. Ήταν από το Μελιγαλά Πήρε μέρος στις μάχες της Καρύταινας, στην Πολιορκία της Τρίπολης, στην άλωση της Κορίνθου, στην μάχη της Ακράτας
  • του 1821 από το Πυργάκι της Γορτυνίας, υπό τις διαταγές του Πλαπούτα Θεόδωρος Αλεβίζος, αγωνιστής του 1821 από το Μελιγαλά έμεινε ανάπηρος από μάχη Ιωάννης
                                     
  • ταγματασφαλίτες σε θάνατο στη σφαγή που ακολούθησε μετά τη μάχη του Μελιγαλά το Σεπτέμβριο του 1944. Μετά τα Δεκεμβριανά έφυγε κρυφά από την Μεσσηνία και
  • Η Μάχη των Οχυρών ή αλλιώς Μάχη της Γραμμής Μεταξά ήταν η πρώτη μάχη της Γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα. Διεξήχθη ανατολικά του Αξιού ποταμού στα ελληνοβουλγαρικά
  • Η Μάχη της στενωπού Κλειδίου, επίσης γνωστή και ως Μάχη της Bεύης, έλαβε χώρα στις 11 και 12 Απριλίου 1941, μεταξύ των συμμαχικών δυνάμεων και των στρατευμάτων
  • Για τη Μάχη του Β Βαλκανικού Πολέμου, δείτε: Μάχη Κιλκίς - Λαχανά. Η εμφύλια Μάχη του Κιλκίς έλαβε χώρα στις 4 Νοεμβρίου 1944 μεταξύ του ΕΛΑΣ από τη μία
  • Η μάχη της Ρεκάς Παρνασσίδα Φωκίδας, 9 Σεπτεμβρίου 1942 ήταν η πρώτη ένοπλη σύγκρουση που σημειώθηκε στην κατεχόμενη Ελλάδα, μεταξύ ομάδας ανταρτών
  • Για τη μάχη της Ελληνικής Επανάστασης, δείτε: Μάχη του Βαλτετσίου. Η Μάχη του Βαλτετσίου έλαβε χώρα στις 15 Ιουνίου του 1944, στο Βαλτέτσι, στη νοτιοδυτική
  • Μάχη του Ρίμινι ήταν μία από τις σκληρότερες της 8ης Στρατιάς, συγκρίσιμη με τη Μάχη του Ελ Αλαμέιν, του Μάρεθ και του Μόντε Κασσίνο Στη μάχη του Ρίμινι
  • Η Μάχη του Φαρδύκαμπου, που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 1943, υπήρξε μια από τις σημαντικότερες μάχες των δυνάμεων της Αντίστασης στην προκειμένη
  • Μάχη της Μενίνας ήταν η σημαντικότερη μάχη που έδωσε η αντιστασιακή οργάνωση ΕΔΕΣ με το γερμανικό στρατό κατοχής στη δυτική Ελλάδα. Οι δυνάμεις του ΕΔΕΣ
  • Η μάχη της Ηλεκτρικής, έλαβε χώρα στις 13 Οκτωβρίου 1944 μεταξύ των αντιστασιακών οργανώσεων του ΕΑΜ ΕΛΑΣ, υποστηριζόμενη από ένοπλους πολίτες εργάτες
  • Μάχη της Αμφιλοχίας ξεκίνησε το βράδυ της 12ης Ιουλίου του 1944, διήρκησε τουλάχιστον 14 ώρες, συμμετείχαν περίπου 1400 άνδρες της 8ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ
  • Ιστορικά τ.136 Η μάχη της Κρήτης Γενικό Επιτελείο Στρατού, δυνάμεις και απώλειες στην μάχη της Κρήτης Χρονικό της Εθνικής Αντίστασης: Η μάχη της Κρήτης Αρχείο
                                     
  • Η Μάχη του Γοργοποτάμου έγινε στις 25 Νοεμβρίου 1942 από αντιστασιακούς των οργανώσεων ΕΔΕΣ και ΕΛΑΣ, που συνεργάστηκαν υπό το συντονισμό Βρετανών πρακτόρων
  • περιοχή. Η μάχη κράτησε μέχρι τις 10 Μαΐου, όταν οι αντάρτες συμπτύχθηκαν, έχοντας ενδιάμεσα προκαλέσει απώλειες στις βουλγαρικές δυνάμεις. Η μάχη της γέφυρας
  • Αυτό το λήμμα αφορά τη μάχη που συντελέστηκε κατά την Γερμανική Εισβολή τον Απρίλιο του 1941 στην Κλεισούρα Καστοριάς. Για τη μάχη που έγινε κατά τον Ελληνοϊταλικό
  • ιταλική εισβολή στη μάχη της Πίνδου και στη μάχη Ελαίας - Καλαμά. Από στις 9 Νοεμβρίου ο Ελληνικός Στρατός ξεκίνησε την αντεπίθεσή του με επιτυχία και μπόρεσε
  • Η Μάχη της Δωδεκανήσου του Β Παγκοσμίου Πολέμου ήταν μια προσπάθεια των συμμαχικών δυνάμεων να καταλάβουν τα ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα στο Αιγαίο, μετά
  • Η Μάχη των Αγίων Σαράντα έλαβε χώρα στη νότια Αλβανία μεταξύ των Ιταλών και των Ελλήνων τον Δεκέμβριο του 1940, κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου

Users also searched:

η αληθεια για το μελιγαλα, καλαματα κατοχη, κκε για μελιγαλα, μακελειο μελιγαλασ, μαχη τησ καλαματασ 1944, μελιγαλασ 2013, συλλογος θυματων πηγαδας μελιγαλα, ταγματασφαλιτεσ καλαματα, μελιγαλα, μελιγαλασ, καλαματασ, καλαματακατοχη, μαχητησκαλαματασ, ηαληθειαγιατομελιγαλα, κκεγιαμελιγαλα, αληθεια, ταγματασφαλιτεσκαλαματα, μαχη, θυματων, πηγαδας, ταγματασφαλιτεσ, καλαματα, κατοχη, Μάχη, συλλογος, συλλογοςθυματωνπηγαδαςμελιγαλα, Μελιγαλά, μακελειο, ΜάχητουΜελιγαλά, μακελειομελιγαλασ, μάχη του μελιγαλά, εθνικοί πολιτισμοί. μάχη του μελιγαλά,

...

Encyclopedic dictionary

Translation

Καλαματα κατοχη.

Μελιγαλάς, Μεσσηνίας, Πελοπόννησος Νέα, φωτογραφίες, βίντεο. Οι νεκροί από την μάχη και τις εκτελέσεις που ακολούθησαν, συγκεντρώθηκαν και ενταφιάστηκαν σε ένα ξεροπήγαδο έξω από τον Μελιγαλά με. Η αληθεια για το μελιγαλα. Για τη Μάχη του Μελιγαλά Alexatos Giorgos. Ακολούθησε η μάχη του Μελιγαλά 13 15 Σεπτεμβρίου 1944 και η σφαγή, μετά την πτώση της πόλης, άνω των χιλίων κατοίκων. Ο Μπελογιάννης, μαζί με τον.





Μαχη τησ καλαματασ 1944.

Η Σφαγή στην Πηγάδα του Μελιγαλά 73 χρόνια άρνηση και. Βήματα πριν τον Εμφύλιο: H Mάχη του Μελιγαλά 13 15 Σεπτεμβρίου 1944 ιστορία Το γεγονός ότι το σύνθημα ΕΑΜ ΕΛΑΣ Μελιγαλάς, με το οποίο τιμάται η.


Μελιγαλασ 2013.

Η αλήθεια για το Μελιγαλά ΙΣΤΟΡΙΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ. Οι Γερμανοί εγκατέλειψαν το Μελιγαλά στις και την Καλαμάτα την επομένη. Ο ΕΛΑΣ μπήκε στην μεσσηνιακή πρωτεύουσα στις 9 Σεπτεμβρίου, μετά ολοήμερη μάχη.





Συλλογος θυματων πηγαδας μελιγαλα.

Η ΜΕΣΣΗΝΙΑ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ 1941 1944 Πολιτεία. Η Μάχη του Μελιγαλά Η βαρβαρότητα των ανταρτών του ΕΑΜ ΕΛΑΣ κατά των αιχμαλώτων και του αμάχου πληθυσμού. Το λιντσάρισμα της Καλαμάτας. Η μάχη​. Αφορμή της διπλωματικής εργασίας είναι η DSpace@NTUA. Η σύγκρουση έρχεται 4.5 Η μάχη του Μελιγαλά 13 15 Σεπτεμβρίου 1944 4.6 Γενοκτονία στον Μελιγαλά 15 – 20 Σεπτεμβρίου 1944 4.7 Οι ευθύνες για την. Ανησυχία για τις εκδηλώσεις της Χρυσής Αυγής στο Μελιγαλά. Η μάχη του Μελιγαλά έλαβε χώρα από τις 13 ως και τις 15 Σεπτεμβρίου του 1944 μεταξύ του ΕΛΑΣ, και των δωσιλογικών Ταγμάτων Ασφαλείας.


15 16 9 1944 Συγκλονιστική μαρτυρία της Κωστούλας.

Επανω τους επέπεσαν περίπου 1000 ΕΛΑΣίτες. Η μάχη κράτησε τρεις ολόκληρες μέρες 13 15.9.44. Η αριθμητική υπεροχή του ΕΛΑΣ ο οποίος είχε ενισχυεθί με. Μελιγαλάς Μεσσηνία Terrabook. Μελιγαλά μαζί με τους εναπομείναντες Ταγματασφαλίτες της Καλαμάτας εξολοθρεύτηκε από τον ΕΛΑΣ μέσα στην κωμόπολη ύστερα απο τριήμερη μάχη ​13 15. Τότε στον Μελιγαλά έγινε μισή δουλειά Βίντεο. Της Δέσποινας Σκούρτη. Το σύνθημα ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ ακούστηκε εκτεταμένα στις αντισυγκεντρώσεις στην τάση Μένουμε Ευρώπη το. Απάντηση του ΚΚΕ για τον Μελιγαλά Η ΡΟΔΙΑΚΗ. Στη μάχη που ακολούθησε, ο ΕΛΑΣ δολοφόνησε 3 συντρόφους του Στούπα εκ των οποίων ο ένας, ο Χρήστος Μιχαϊλάκης, ήταν από τους εκ. 67 Χρόνια 1944 2011 από την Ομαδική Σφαγή στον Μελιγαλά. Γράφει ο dr Ιωάννης Μπουγάς. 13 15 9 1944. Η Μάχη του Μελιγαλά. Ο ΕΛΑΣ εναντίον του ΤΑ. Ακολούθησε η ΤΕΤΡΑΗΜΕΡΗ Σφαγή,17 20. Η μαύρη πηγάδα του Μελιγαλά TVXS. Η μάχη του Μελιγαλά που διήρκεσε τρεις μέρες και τελείωσε στις 15 Σεπτεμβρίου με πρωταγωνιστή τις δυνάμεις της αντίστασης, στρεφόταν.


ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΑΜΙΚΗ ΒΙΑ ΤΟΥ 1943 ΕΩΣ ΤΑ.

Ο Μελιγαλάς αποτελεί αγροτικό κέντρο της Ανω Μεσσηνίας και βρίσκεται στο κέντρο Χ έγινε σφοδρή μάχη μεταξύ Σπαρτιατών και Μεσσηνίων οι οποίοι έκαναν. 13 Σεπτεμβρίου: Ξεκινά η μάχη του Μελιγαλά ανάμεσα στον ΕΛΑΣ και. Η μάχη του Μελιγαλά ήταν μια μάχη μεταξύ των δυνάμεων της απελευθέρωσης και των φιλοναζιστικών Ταγματασφαλίτικων δυνάμεων κατοχής. Βιντεο οδοιπορικό στην Πηγάδα του Μελιγαλά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Online. ΕΑΜ Μεσσηνίας και με συμμετοχή στα γεγονότα που ακολούθησαν τη μάχη του Μελιγαλά περιγράφει την προσωπική του δράση από τη Συμφωνία της Βάρκιζας.





Ο Μελιγαλάς τάφος των ταγματαλητών – Εφημερίδα ΠΡΙΝ.

Ο Μελιγαλάς όμως, είναι περισσότερο γνωστός για τη μάχη που έγινε εκεί τον Σεπτέμβριο του 1944 αμέσως μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς μεταξύ. Μην πέφτεις μόνος σου στην πηγάδα, 13 15 9 1944 Μάχη του. Χανίων μάχη Κρήτης στις 22 Μαίου 1941. 7. Κουρκουτάς Μελιγαλά Μεσσηνίας, του 14ου ΣΠ. Προφήτη Ηλία Ηρακλείου μάχη Κρήτης στις 29 Μαίου. 1941. 15 Σεπτεμβρίου: Σαν σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο Armyvoice. Τι πραγματικά συνέβη στον Μελιγαλά Η μάχη μεταξύ ΕΛΑΣ και Τ.Α. ξεκίνησε στις 13 Σεπτεμβρίου και έληξε στις 15. Οι νεκροί της μάχης, περίπου. Δυναμική Ελλάδα Μελιγαλάς 2012. Re: Επέτειος της μάχης του Μελιγαλά. Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από ΜπλεΜπουμπυς Σάβ Σεπ 14, 2019 3:32 pm. Δεν άντεξα:102:.





15 Σεπτεμβρίου: Σαν σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο Historical.

Του ΕΛΑΣ Εθνικός Λαικός Απελευθερωτικός Στρατός στο Μελιγαλά. ακριβώς μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς ακολούθησε μία τριήμερη μάχη με τα. Πληροφορίες για τον τόπο ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ Κωμόπολη ΜΕΣΣΗΝΙΑ GTP. Υπολογίζεται ότι την εποχή της μάχης το χωριό είχε 7.000 άτομα. Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού Η απελευθέρωσις της Ελλάδος και. Η ΠΗΓΑΔΑ ΤΟΥ ΜΕΛΙΓΑΛΑ ΚΑΙ Ο ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ. Έπειτα από τριήμερη, σκληρή μάχη στην περιοχή του Μελιγαλά ο ΕΛΑΣ βγήκε θριαμβευτής. Στα γεγονότα εκείνα αναφέρεται εκτενώς ο Στάθης.


Μάχη του Μελιγαλά Times News.

Ακολούθησε η μάχη του Μελιγαλά 13 15 Σεπτεμβρίου 1944 και η σφαγή, μετά την πτώση της πόλης, άνω των χιλίων κατοίκων. ΚΑΛΑΜΑΤΑ, ΚΑΤΟΧΗ, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ. Ενώ άλλοι υπολογίζουν ότι υπήρξαν 120 σκοτωμένοι στη μάχη και 280 350 εκτελεσμένοι στην Πηγάδα Σπύρος Ξιάρχος, Η αλήθεια για τον Μελιγαλά, Καλαμάτα. Βίντεο: Βουτήξτε στην Πηγάδα Μελιγαλά Ένα από μελανότερα ΣΚΑΙ. Η πηγάδα του Μελιγαλά και ο Άρης Βελουχιώτης από Ιωάννης Κ. Μπουγάς των Εκδόσεων Πελασγός σε μοναδική τιμή από το. Αποστολή σε όλη την​.





Μπελογιάννης: Αριστερός ιδεολόγος με το γαρύφαλλο ή στυγνός.

Πριν λίγες ημέρες, στις 15 Σεπτεμβρίου ήταν η μαύρη επέτειος της Μάχης του Μελιγαλά Μεσσηνίας και των θλιβερών συμβάντων που έλαβαν. Ποιά είναι η αλήθεια για τον Μελιγαλά. Η Μάχη του Μελιγαλά 13 15 Σεπτεμβρίου 1944 και η επακολουθήσασα σφαγή ​επί δικαίων και αδίκων από τους άνδρες του Άρη εξακολουθεί να διχάζει μέχρι. Τα κέντρα υγείας Καλαμάτας και Μελιγαλά στη μάχη του κορωνοϊού. Έληξε σαν σήμερα, στις 15 Σεπτεμβρίου 1944, η Μάχη του Μελιγαλά, με την κατάληψη της πόλης από τον ΕΛΑΣ και την παράδοση των. Ορίστε όλη η ιστορία του περίφημου ΜΕΛΙΓΑΛΑ που ΞΕΣΚΙΖΟΝΤΑΙ. Η μάχη του Μελιγαλά έλαβε χώρα από τις 13 ως και τις 15 Σεπτεμβρίου του 1944, τις πρώτες ημέρες μετά την αποχώρηση των κατοχικών.


Ο Μελιγαλάς και ο μύθος του Ειδήσεις νέα Το Βήμα Online.

Στην 6η Υγειονομική Περιφέρεια όπου ανήκει η Μεσσηνία στρατεύθηκαν στη μάχη τα Κέντρα Υγείας Καλαμάτας και Μελιγαλά. Tags:ΚΕΝΤΡΟ. Ο Μελιγαλάς και η παραχάραξη της Ιστορίας Νόστιμον ήμαρ. 133 4 Οι μόνιμες βάσεις τους ήταν στην Καλαμάτα, τον Μελιγαλά, την Πύλο, Οι απώλειες του ΕΛΑΣ στη μάχη με τους ταγματασφαλίτες και του. Item Project ΑΣΕλΊς. 28 Απριλίου 1941: Η μάχη της Καλαμάτας, η τελευταία στην ηπειρωτική Μελιγαλά. 13 Οκτωβρίου 1943: Εκτέλεση του διοικητή Χωροφυλακής Μεσσηνίας​. Η σφαγή στον Μελιγαλά και ο Βελουχιώτης. Μάχη του Μελιγαλά Бой за Мелигалас.


Στη μάχη κατά του κορωνοϊού και τα Κέντρα Υγείας Η εικόνα στο.

Και δεν σε βλέπω ικανό να μοιράσεις δυο γαϊδάρων άχυρα. α Ο Μελιγαλάς ήταν ΠΡΙΝ τον Εμφύλιο 15 9 44 Η Μάχη του Μελιγαλά ανήκει στον Β΄ΠΠ, στην. Μάχη του Μελιγαλά 13 15 Σεπτεμβρίου 1944 Κίνηση Απελάστε. Σαν σήμερα, 15 Σεπτεμβρίου, η μαύρη επέτειος της Μάχης του Μελιγαλά Μεσσηνίας και των θλιβερών συμβάντων που έλαβαν χώρα στην Πηγάδα που βρίσκεται. Πώς φτάσαμε στη σφαγή του Μελιγαλά – Με εντολή Μπελογιάννη το. Sep 14, 2018 15 Σεπτεμβρίου 1944: Η μάχη του Μελιγαλά ανάμεσα στον ΕΛΑΣ, αντιστασιακό στρατό του ΕΑΜ και τα δωσιλογικά Τάγματα Ασφαλείας. Η μάχη του Μελιγαλά Ριζοσπαστική Παρέμβαση. Η μάχη στο Μελιγαλά έγινε το Σεπτέμβρη του 1944, όταν αποχώρησαν οι Στις 8 ​9 1944, ο ΕΛΑΣ έδωσε τη μάχη για την απελευθέρωση της.





...
Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →